18 лютага 2026 года ў Рымска‑каталіцкім Касцёле зноў адкрыецца брамка Вялікага посту — Папяльцовая серада, дзень, калі попел кладзецца на лоб, а сэрца — на далонь перад Богам. Попел, што сыплецца, як ціхі снег над полем, нагадвае: мы — пыл, але пыл, дыханы Любоўю; мы — зямля, але зямля, у якую Бог кладзе зерне ўваскрасення.
Вялікі пост — гэта не проста адлік сарака дзён. Гэта дарога супольнага пакаяння, калі Касцёл ідзе разам, як народ у пустыні, слухаючы голас Пана. Гэта час, які «праз напамін аб хросце ці праз падрыхтоўку да яго, а таксама праз пакаянне павінен настроіць вернікаў на святкаванне Пасхальнай таямніцы дзякуючы больш уважліваму слуханню Божага слова і стараннай малітве».
Пакаянне ў Касцёле заўсёды мае канкрэтныя формы — пост, малітву, міласціну. Гэта тры ноты, з якіх складаецца песня вяртання да Айца. Пост ачышчае цела, малітва — думкі, міласціна — сэрца. У Вялікі пост Касцёл заклікае ўстрымлівацца ад забаваў, каб унутраная цішыня стала месцам сустрэчы з Богам.
Усе пятніцы Вялікага посту — дні абавязковага ўстрымання ад мяса для вернікаў ад 14 гадоў. Гэтае ўстрыманне не датычыць яек, малочных прадуктаў і страў, дзе прысутнічае жывёльны тлушч. У Папяльцовую сераду і Вялікую пятніцу Касцёл патрабуе не толькі ўстрымання, але і посту — сціслага, калі можна адзін раз наесціся дасыта і крыху — раніцай і ўвечары. Гэты пост абавязвае тых, каму ад 18 да 60 гадоў.
Касцёл разумее чалавечую слабасць: калі няма магчымасці захоўваць пост па аб’ектыўных прычынах, гэта не з’яўляецца грахом. У некаторых мясцовасцях існуе звычай пасціцца і ў Вялікую суботу. Пробашч, кіруючыся справядлівай прычынай і нормамі біскупа, можа ўдзяліць дыспенсу або прапанаваць іншыя пабожныя ўчынкі замест посту.
Вернікі могуць таксама добраахвотна выбіраць дадатковыя формы пакаяння — як маленькія зерняткі, што падаюць у зямлю душы, каб прынесці плён.
Вялікі пост завершыцца перад Імшой Вячэры Пана ў Вялікі Чацвер, калі пачнецца Пасхальны Трыдуум — тры дні, у якіх Бог адкрывае чалавеку сэрца да канца.
Каб гэты шлях стаў сапраўднай дарогай навяртання, варта ўжо цяпер спытаць сябе: якое маё асабістае «пустыннае месца», дзе я магу пачуць Бога без шуму свету?
Паважаныя браты і сёстры!
Звяртаемся да вас са шчырай удзячнасцю і любоўю за вашу падтрымку і вернасць нашай святыні. Ваша прысутнасць і ўдзел у жыцці нашай парафіі надзвычай важныя для нас. Мы цэнім кожнага, хто дапамагае падтрымліваць наш касцёл у годным стане праз ахвяраванні і малітвы.
Наш касцёл існуе і развіваецца дзякуючы вашым шчодрым ахвяраванням. Без вашай дапамогі і падтрымкі, нам было б цяжка забяспечыць належныя ўмовы для правядзення службаў, утрымання будынка касцёла.
Калі жадаеце скласці ахвяраванне на патрэбы нашага касцёла, звяртайцеся ў закрыстыю да кс. Віктара. Няхай Бог багаславіць вашыя намаганні і дасць вам моц і спакой.
У закрыстыі таксама можна:
У закрыстыі вы можаце набыць: малітоўнік, спеўнік, свечкі, крыжык, абразы рознага памеру, неабходныя рэчы для шлюбу, хросту и г.д.